10 Aralık 2012 Pazartesi

İçime Ruhun Kaçtı...


Beni kendine hapseden güzel gözlerin
Aniden içimi sardı
Yüreği birlikte atmayı unutmuş bir adama
Tekrar öğrettin kenetlenmeyi
İçimdeki karanlık nefesi
Nefesinle aydınlattın
Isındım Karadeniz’in hırçın rüzgarında
Kayalıklarda oturdum seni seyrettim
Yanımda belirdin...

Korktum…

Birden irkildim döndüm arabama bindim,
Bir dağ köyüne gittim gecenin ayazında,
Sonra bir baktım ki sen belirivermişsin aniden yine yanımda...

Ellerin ellerime
Gözlerin gözlerime
Nefesin nefesime karıştı
Bir oldu
Biz oldu
Rüya gibi
Kışın ortasında açan kardelen gibi...



Tam bir ay olmuş sevdiğim
İçimi lokum tadında bir aşk kaplayalı
Seninle geçen tam tamına bir ay
Ne hoş …
Hayatımdaki sensiz günler
Meğer ne eksikmiş
Duygularını bastıran
Anlatmak isteyip de anlatamayan
İçi kurumuş eksik bir şiir gibiymiş sensiz günler…



"Derelerde taş olsam
Gözlerinde yaş olsam
Sevdalık kervanına
Ben de arkadaş olsam
Olsam deli bir sevda
Yüreklerine dolsam
Sevsen sende beni
Ben sana esir olsam





Hey gidi kaçkar dağı
Kar yağmurun kalkmasın
Beklesin beni yarim
Başkasına bakmasın
Akmasın dağın karı
Eriyip te akmasın
Bu sevdamın derdi
Yüreğimi yakmasın"



Günleri geceleri seninle saydım
Adım adım
Artık senle dolaşıyorum aşk yağmurunda
İçimdeki saf çocuğa
Seninle tekrar gülümsemeyi öğrettim
İyki geldin
İyki geldim...

...Ve aniden aşık bir nefes kendi kendine yine bir şiir fısıldar...

5 yorum:

  1. Ilk defa okudugum bir yaziya yorum yapamiyorum..Ne denir ki boyle bir siire... Nice nice yillar gecirmeniz dilegiyle...

    YanıtlaSil
  2. ay biri de bana şiir yazsa böyle ne var :D hep mutlu olursunuz inşallah pıtırcık :* bu arada hoş geldin :)

    YanıtlaSil
  3. Sen de bloğuma hoşgeldin Sevgili Werther... Umarım senin de karşına sana şiir yazan değer veren biri çıkar =)

    YanıtlaSil